ဘယ္လိုလူလဲ

ညည္းသိလား စစ္အစိုးရက လုပ္လိုက္ရင္ ျပည္သူကို ဘယ္ေတာ့မွ မစဥ္းစားဘူး သူတို ့အုပ္စုအတြက္ပဲ လုပ္ေနတာပဲဟ။ အင္ ညည္းက ဘာမလည္း ျပန္မေျပာပါ့လား။ ဘာလည္း ေႀကာက္ေနတာလား။ ညည္းကလည္းေအ အမွန္တရားကို ေျပာတာပဲ ဘာျဖစ္လဲ။ ဟားဟား နိုင္ငံျခားေရာက္မွ စြာေနတယ္လား က်ဳပ္က ျမန္မာျပည္မွာကတည္းက မဟုတ္ရင္ မခံနိုင္လို ့ ေစာေစာအျပင္ထြက္လာခဲ့တာ။ မတရားတာကို သည္းမခံနုိင္လို ့ပါ။ ဘာရယ္ က်ဳပ္က နုိင္ငံေရးသမား ဟားဟား ညည္းေတာ့ ဒီတစ္ခါ တတ္တတ္စင္ေအာင္ကို မွားျပီ။ ညည္းကို က်ဳပ္ ဘယ္လိုလူလဲ ဆိုတာေျပာျပမယ္။ ညည္းသိတဲ့ အတိုင္း က်ဳပ္တို ့နုိင္ငံရဲ့ ကပ္ခြာ ပညာေရး စနစ္ေႀကာင့္ က်ဳပ္က ၈တန္းနွစ္ျပီးကတည္းက ကမၻာ့သမိုင္းမေျပာနဲ့ အထက္တန္း ျမန္မာသမိုင္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ဘယ္တုန္းကမွလည္း နုိင္ငံေရးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ ဘာသင္တန္း ဘာေက်ာင္းမွလည္း မတတ္ခဲ့ဘူး ဘယ္လိုလုပ္ နိုင္ငံေရးသမားျဖစ္မွာလဲ။ အဲ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ က်ဳပ္က က်ဳပ္နိုင္ငံရဲ့ အေရးကိုေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေျမပံုဆြဲရင္ က်ဳပ္တို ့နုိင္ငံေျမပံုေလာက္ဆြဲလို ့လွတဲ့ ေျမပံုကို ေတြ ့ဖူးလို ့လား။ ေခါင္းေလးက ေစာင္းလို ့ ခါးေလးေထာက္ျပီး ေျခတစ္ေခ်ာင္းေလးနဲ ့ ရပ္ႀကည့္ေနတာ ဘယ္ေလာက္လွသလဲ။ ေျမႀကီးကလည္း ကိုယ့္ျပည္သူေတြ အတြက္လံုေလာက္ရံုတင္မက ပိုလ်ွံေအာင္ေတာင္ ေရႊသီးေတြ သီးေပးေနတာေလ။ ဆယ့္နွစ္လ ရာသီလံုး ပန္းမ်ိဳးစံုပြင္ျပီးေတာ့ သံုးရာသီသဘာ၀နဲ့ ေနရတာေလ။ သံယံဇာတ အမေလး အေရာင္စံုကို ရွိတာ သူမ်ားေတြမွာ တစ္မ်ိဳးနွစ္မ်ိဳးသာရွိမေပါ့ က်ဳပ္တို ့မွာက အမ်ိဳးစံုေအာင္ကိုရွိတာ။ အစားအေသာက္ စံုလိုက္ျပီး ေကာင္းလုိက္တာမွ မေျပာပါနဲ့။ ေႀသာ္ အဓိကကို ေမ့ေနလုိက္တာ ဘာသာတရားလား ကိုယ့္က်ဳိးုအတြက္ ဘာကိုမွ မထားပဲ အနႏၱသတၱ၀ါေတြ အတြက္ ေမတၱာကိုသာ အဓိထားတဲ့ အရွင္ေဂါတမရဲ့ တရားေလ။ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ကို စင္ႀကယ္ျပီး ေအးခ်မ္းေစလိုက္သလဲ။ က်ဳပ္တို ့တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးတစ္ေတြလား အေျခခံစိတ္ကိုက အရမ္းရိုးသားႀကတာ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား သူမ်ားကို ကူညီရရင္ ေက်ြးေမြးရရင္ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။ ကိုယ္အတြက္ဆိုရင္ တကယ္လိုအပ္တာေတာင္ တတ္နိုင္သေလာက္ ေအာင့္အီးသည္းခံျပီး မေျပာပဲေနတာမ်ားတယ္။ သူမ်ားနုိင္ငံသားေတြလို စက္ပစၥည္း အသစ္အဆန္းေတြမွာမ်ား အေပ်ာ္ရွာတယ္ မထင္နဲ့ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ေဖးမရင္းနဲ့ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနခ်င္ႀကတာ။ ဒါေပမဲ့ ေအးခ်မ္းျပီး ရိုးသားတဲ့ က်ဳပ္တို ့တစ္ေတြကို ကိုယ့္လူမ်ိဳးပါပဲ အာဏာလိုခ်င္တဲ့ အတၱေႀကာင့္ က်ဳပ္ခ်စ္တဲ့ တုိင္းျပည္နဲ့ လူမ်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးလိုက္တာဟာ။ အခုဆိုရင္ ေအးခ်မ္းျပီး ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမန္မာျပည္ဟာ ငိုညည္းသံေတြနဲ ့ ဖံုးလႊမ္းေနတယ္။ ရိုးသားျပီး သစၥာရွိတဲ့ လူမ်ိဳးေတြဟာ ငေတေတြအျဖစ္ေျပာင္းကုန္ႀကျပီ။ တကယ္ဆိုရင္ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးေရာက္မယ္ဆိုတာ က်ဳပ္တို ့ေတြ ႀကိဳသိခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ႀကိဳသိသူေတြဟာ ပညာတတ္ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြပဲျဖစ္တယ္။ သူတို ့က ပညာကိုေလ့လာရာက တိုင္းျပည္ရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကိုျမင္တယ္။ ျမင္တဲ့ အတိုင္းေျပာတယ္ ဒါကို သိတဲ့ လူဆိုးတစ္သိုက္က က်ဴပ္တို ့တုိင္းျပည္ကို ပညာမတတ္ေအာင္လုပ္တယ္။ ပညာမတတ္ရတဲ့ ႀကားထဲ ရိုးသားျပီး ေႀကာက္တတ္လြန္းေတာ့ ေျပာသမွ်ယံုတယ္။ သူမ်ားဒုကၡေတြ ့ရင္ေတာင္ မႀကည့္ရက္တဲ့ လူမ်ိဳး ကိုယ့္အေသြးအသားကို အနွိပ္စက္ခံရေတာ့ အေ၀းႀကီးကေန အသံနဲ့ေတာင္ မတုံ ့ျပန္ရဲေလာက္ေအာင္ ေႀကာက္ေသြးပါသြားခဲ့တယ္။ က်ဴပ္တို ့ရဲ့ အေႀကာက္တရားဟာ က်ဴပ္တို ့ ဘာသာတရားကိုေတာင္ ေပ်ာက္ကြယ္ေစခဲ့တယ္။ သူမ်ားဘာသာေတြ ေျပာသလိုဆိုရင္ေတာ့ ယံုႀကည္မွဳ မခုိင္လို ့ ယိုင္လဲသြားတာတဲ့။ သူမ်ားကို လွဴဖို ့ေပးဖို ့သာ အဓိကထားေနတဲ့ က်ဳပ္တို ့လူမ်ိဳးေတြဟာ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ သီလကိုေမ့သြားခဲ့ျပီ။ ဘာ၀နာလုပ္ေနပါတယ္လို ့ေျပာေပမဲ့ အတၱမဖယ္တဲ့ အတြက္ တရားထိုင္ျပီး ဆုေတာင္းတာ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပတယ္ ဆိုတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါး မိန္ ့သလိုပဲ ဘုရားရွင္ကို အက်ိဳးလိုခ်ိန္ေလာက္ပဲ သံုးတဲ့အရာလို သတ္မွတ္ကုန္ႀကတယ္။ ညည္းသိလား က်ဳပ္ေလ စဥ္းစားမိတုိင္း အရမ္းရင္နာတယ္။ နုိင္ငံျခားထြက္လာေတာ့ ပိုရင္နာတယ္။ က်ဳပ္က ေျမပံုႀကည့္ျပီး မေလာက္ေလး မေလာက္စားလို့ထင္တဲ့ ထိုင္းနုိင္ငံကေတာင္ တိုးတက္ေနလိုက္တာေလ။ ဆင္းရဲလြန္းတဲ့ က်ဳပ္တို ့လူမ်ိဳးေတြမွာ အဲဒီမွာ ခိုကပ္ျပီး ဒုကၡခံေနရတယ္တဲ့။ က်ဳပ္က ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ ့ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို အင္မတန္အထင္ႀကီးသူေလ။ ညည္းလည္း သိပါတယ္ အဂၤလိပ္စာကိုေတာင္ ဘိုရူးမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး အေျပာင္အပ်က္ေတြပဲ အသံထြက္ခဲ့လို ့အခု အခ်ိန္ထိအသံမွန္ကို အထြက္တတ္ေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေရ ညည္းသိလား က်ဳပ္ခ်စ္တဲ့ တိုင္းျပည္နဲ ့ လူေတြ ပ်က္စီးသြားခဲ့ျပီ။ ဒါကို က်ဳပ္က ဒီအတိုင္းႀကည့္ေနရမွာလား။ မင္းတို ့ စနစ္မွားေနတယ္ တိုင္းျပည္နဲ့ လူမ်ိဳးအမ်ားႀကီး နစ္နာေနျပီဆိုတာကိုေရာ က်ဳပ္မေျပာရေတာ့ဘူးလား။ အို သူမ်ားေတြလုပ္ေနတာပဲ နိုင္တာမွ မဟုတ္တာ ဘ၀ပ်က္ခံျပီး ဘာလို ့လုပ္ေနမွာလဲလို ့ေျပာအံုးမလို ့လား။ အသက္ေသသြားတာထက္ ရွင္လ်က္ေသေနရတာက ပိုခံစားရတယ္။ က်ဴပ္ကေတာ့ တိုင္းျပည္နဲ့ လူမ်ိဳးအတြက္ တတ္နိုင္သေလာက္လုပ္သြားမွာပဲ။ က်ဳပ္အတၱကေတာ့ က်ဳပ္ခ်စ္တဲ့ တိုင္းျပည္မွာ က်ဴပ္ခ်စ္တဲ့ လူမ်ိဳးေတြနဲ့ အတူ လက္ဖတ္ရည္ႀကမ္း၀ိုင္းေလးမွာ ေအးေအးလူလူူ တရားေႀကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္ေသးတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ က်ဳပ္ ဘယ္တုန္းကမွ် သူမ်ားနိုင္ငံနဲ့ လူမ်ိဳးကို မခ်စ္လို ့ပဲ။

ျဖစ္ရပ္မွန္

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ရက္ေလာက္တုန္းကေပါ့ ထံုးစံအရ လူနာခန္းက သင္ပုန္းေလးေပၚမွာ ေန ့စြဲတပ္ရင္းနဲ့ ေႀသာ္ ဒီေန ့ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန ့ပါလားလို ့သတိျပဳလိုက္မိတယ္။ ဒီရက္ကေလးကေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ ဘယ္လိုမွ ဖ်က္မရတဲ့ေန ့ေလးပဲေလ။ အဲဒီေန ့ကေလးက စလို ့ေပါ့ ပညာမဲ့ လူတစ္စုရဲ့ ငါ့အာဏာသာတည္ျမဲေရးဆုိတဲ့ ခပ္နိမ့္နိမ့္ အေတြးအေခၚေႀကာင့္ အရာရာျပည့္စံုခဲ့တဲ့ ဒို ့တစ္ေတြေခၚတဲ့ ေရႊနိုင္ငံဟာ နိုင္ငံတစ္ကာမွာ အနိမ့္ဆံုးနီးပါး ဆင္းရဲတဲ့ နုိင္ငံျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ဒို ့လူမ်ိဳးေတြလည္း အက်င့္သိကၡာနိမ့္က်တဲ့ စိတ္ဓါတ္ပုိင္ရွင္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ငယ္စဥ္တုန္းကေတာ့ ရုပ္ရွင္ေတြထဲက တရားသူႀကီးေတြကို ႀကည့္ျပီး ႀကီးလာရင္ သူတို ့လို မွန္ကန္တိက်ျပီး တရားနည္းလမ္းက်သိတဲ့ သိကၡာရွိတရားသူႀကီး တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ဒို ့ဗမာတရားသူႀကီးမ်ားဟာ အင္မတန္ ေတာ္ျပီး ေလးစားဖို ့ေကာင္းေလျခင္းလို ့ စိတ္စြဲခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့--------------------------

ငယ္ငယ္တုန္းက စစ္တပ္ကားေလးေပၚကို ယူနီေဖာင္းအျပည့္နဲ့ စီးသြားတဲ့ ဗိုလ္ႀကီးေတြကို ႀကည့္ျပီး အရမ္းသေဘာက်ခဲ့တယ္။ ဒို ့လူမ်ိဳးတစ္စုရဲ့ အႏၱရာယ္ အသြယ္သြယ္ကို ေခ်မွဳန္းေပးမဲ့ ရဲစြမ္းသတၱိနဲ ့ျပည့္စံုတဲ့ အားကိုးစရာ သားေကာင္းရတနာလို ့ ထင္မွတ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ -------------------------------

အရင္တုန္းကေတာ့ အတတ္လည္းသင္ ပဲ့ျပင္ဆံုးမ သင့္ရာအပ္ဖို ့ဆရာတို ့က်င့္ဖို ့၀တ္ငါးျဖာဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္နဲ့ အညီ ခ်စ္ခင္ေလးစားခဲ့ရတဲ့ အနေႏၱာ အနေႏၱ ကိုင္း၀င္ ဆရာမ်ားရယ္လို ့သတ္မွတ္ခဲ့နိုင္ေပမဲ့။ အခုေတာ့------------------

အဲဒီဆရာ၀န္ႀကီးကေလ က်ဳပ္ပိုက္ဆံမရွိမွန္းသိလို ့ သူ ့ပိုက္ဆံနဲ ့ေဆးေတြ၀ယ္ျပီး ကုေပးတာေပါ့။ ဆရာ၀န္ႀကီးကေလ ေတာ္လိုက္တာ ေသခ်ာကို စစ္ေဆးျပီးမွ ကုေပးတာ ပိုက္ဆံကုန္ရက်ိဳးနပ္လိုက္တာ။ ဆရာ၀န္ႀကီးေပးတဲ့ အသက္ပဲရွိပါတယ္ လို ့တဖြဖြေျပာေနတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ့ စကားသံဟာ။ အခုေတာ့ --------------------------

လူငယ္ေလးက ဘြဲ ့ရတာနဲ့ ပညာေတာ္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းအစိုးရအလုပ္ကို တန္းရသြားတာပဲ။ ေမေမရယ္ ဘာမွ မပူနဲ့ သားဘြဲ ့ရတာနဲ့ အလုပ္လုပ္ရင္ သားတို ့မိသားစုအတြက္ စိတ္ေအးရပါျပီ လို ့ဆိုတဲ့ လူမခိုးနိုင္တဲ့ ပညာေရႊအိုးဟာ။ အခုေတာ့-------------------------------------------

အရင္တုန္းကေတာ့

ရဲသားႀကီးက ကိုလွေရႊ လူဆိုးဖမ္းဖို ့တာ၀န္ေက်တဲ့ အခုေတာ့ လူဆိုးထက္ လူေကာင္းေတြ ဦးက်ိဳးေအာင္လုပ္ဖို ့တာ၀န္အျပည့္ ယူထားပါတယ္။

ဦးသာနုက ေခါင္းေဆာင္ကာ ေက်းရြာေကာင္းက်ိဳးသယ္ပိုးရွာ အခုေတာ့ ရယကေတြ မယကေတြ ေခါင္းေဆာင္ျပီး ျပည္သူကို ဘယ္လိုနိပ္ကြပ္ရမလဲလို ့ အခ်ိန္ျပည့္ သင္တန္းေပးေနပါတယ္။

ဒီလူတန္းစားေတြတင္မကပါဘူး အားလံုးေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ၀မ္း၀ရင္ သိကၡာမရွိ၊ သိကၡာရွိရွိနဲ့ ေနရင္ ၀မ္းဗလာ။ တိုင္းျပည္ခ်ြတ္ျခံဳက်မွဳနဲ့ အတူ လူငယ္ေတြ မွာ ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္၊ လူႀကီးေတြမွာ ေအးေဆးစြာ နားေနရာမရွိ၊ ကေလးေတြအတြက္ လံုျခံဳမွဳကင္းကြာ။

ဒီလို အားလံုးပ်က္စီးသြားတာဟာ အေတြးအေခၚနိမ့္က်တဲ့ လူတစ္စုရဲ့ ပညာတတ္မ်ားကို သုတ္သင္ခဲ့တဲ့ စနစ္ဆိုးေႀကာင့္ပါ။ နိုင္ငံတစ္နုိင္ငံရဲ့ အဓိက ေသြးေႀကာဟာ ဗဟုသုတျပည့္၀ျပီး စိတ္ဓါတ္ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာတတ္မ်ားရွိဖို ့ပါ။ စာရြတ္ထဲက ဘြဲ ့ေတြထက္ တကယ္ကို တတ္တဲ့ သိတဲ့ တတ္သိပညာရွင္ေတြ မ်ားေလ အဲဒီနုိင္ငံဟာ တိုးတက္ေလပါပဲ။

ဒို ့တိုင္းျပည္ႀကီးသာ တိုးတက္လာရင္ ဒို ့ေတြ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲေနာ္။

အားလံုးကို ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္

ဒီဘေလာဂ့္ေလးကို လုပ္ထားခဲ့ေပမဲ့ အေႀကာင္းေႀကာင္းေႀကာင့္ ဘာမွ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဒီေန ့ေတာ့ အစ္ကိုအစ္မေတြနဲ ့ေတြ ့တာနဲ ့ဘေလာဂ့္အေႀကာင္းေျပာရင္းက သူတို ့လုပ္ထားတဲ့ မိသားစု ဘေလာဂ္ေလးကိုေတြ ့ရေတာ့ ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္။ အရမ္းလည္း ၀မ္းသာသြားတယ္။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ေနတာေတြကို အစ္ကို အစ္မေတြ ကလုပ္ေပးထားတဲ့ အတြက္လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အငယ္ပီပီ ေနာက္ကေန အဆင္သင့္လုိက္ရတာကိုပဲ ပိုျပီးႀကိဳက္တယ္ေလ။ ဒါေႀကာင့္ စင္ကာပူေရာက္ သူငယ္ခ်င္းေမာင္နွမမ်ားအားလံုးကို ဘေလာဂ့္ကေန တစ္ဆင့္ ၀မ္းေျမာက္စြာ ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။

မဂၤလာပါ

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ရဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန့ (၁၂၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ၊ ၂၀၀၉) မွာပဲ ယေသာ္ဓရာ ေမြးဖြားလာပါတယ္။ ယေသာ္ဓရာရဲ့ ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ နိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ သူနာျပဳမ်ားအတြက္ အတတ္နိုင္ဆံုး သတင္းနဲ့ အသိပညာေတြကို ျဖန္ ့ေပးဖို ့ျဖစ္ပါတယ္။ အမိေျမနဲ ့ေ၀းျပီး တစ္ေယာက္ထဲ ျဖတ္သန္းရတဲ့ ေန ့ရက္ေတြကို အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ ့ဆံုျပီး တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး ေကာင္းတဲ့ အသိအျမင္ေတြကို ဖလွယ္ရင္း ဒို ့တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေလ်ွာက္လွမ္းႀကပါစို ့။